332 DEMOPHOON PIIYLLIDI.

Forsitan ante dapes, interque vacantia Tina,Yltoris pharetris utile tenipus erit.

Et modo despectum subito mirentur Ylixen.i3o Heu! prccor, ut propcret ille venire dies!Antiqui renovet qui laetus foedera lccti:

Et tandem incipias coniuge, eara, frui.

EPI&TOLA II.

DEMOPHOON PIIYLLIDI.

Hane tibi Demoplioon patria dimittit ab urbc:Et patriam meminit muneris esse tui.

Nee face Demoplioon alia, nee coniugc captus,Seil tarn non felix, quam tibi notus erat.

5 Thesea, quo soeero ncquidquam, Phylli, tu-mebas;

lmpuleritque ignes forsitan ille tuos;

Turpc pati nobis, regno ferus expulit liospcs:llunc illi linem longa scnecta (ledit:

Qui modo peltiferas l'udit Maeotidas armis,io Alcidae magni, non minor ipse, eomes:

Qui socerum IVIinoa gravi sibi fecit ab lioste,Mirantem monstri cornua victa sui.

Arguor exilii, quis credat? caussa fui.sse:

Sec tacitum frater me sinit esse reum:i5 Dum thalamos, iuquit, ililectae Phyllidos urges,Et tuus externo cessat in igne furor;

Fluxere interea peile tempora lapsa fugaci;

Praevenitque tuas llebilis hora moras.

Forsitan aut nondum fractis occurrere rebus,

20 Aut poteras fractis utilis esse tarnen.

Cur potiora tibi Rhodopeia regna fuere,

Quaeque magis regnis eara puelia fuit?Intonat bis Acamas: eailem mox obiieit AetliraInfelix funetae iam prope sortis anus.