333

DEMOPIIOON PHYLLIDI.

Et quod non condant nati sua lumina palmae, ’jSFeeisse haec nostras arguitusque moras.

Non cquidem inlicior: multnm clamavit uterque;

Staret Threi'ciis cum mihi puppis aquis.

Poscunt, Demophoon, quid ccssas? carbasa renti:Demophoon, patrios respicc, dure, Doos: 5o

Bespiee: et cxemplunqqua gaudcs, Phyllidasume.

Sic amat, ut terra nolit abire sua.

Vtque rcdire velis, non ut comitetur euntem,

Te rogat: et pracfert barbara regna tuis.

Me tarnen haec inter tacitum convicia saepe 35Adversis memini rota tulisse Notis:

Saepe abitura tuo ponentem brachia collo,

Gavisum in fluctus aequora mota truces.

Nee metuam hoc ipso coram genitore f'ateri:

Eihertas meritis est mihi facta tuis; 4o

Dicere, Non duro dilectam Phvllida liquiPectore: nec praeceps rela ferenda dedi.

Et flcvi; et flcntem solando saepe, remansi,

Cum staret cursus iani mihi certa dies.

Denique ThrcTcia veni rate, non dare Phyllis 45Quam potuit, iussit tardius ire latem.

Ignoscet fasso: memor est Minoidos ipse.

Antiquus necdum pectore cessit amor.

Et quoties oculis cireumdat sidera, dixit,

Quae fuiget coelo, nostra puella fuit. 5o

Illum dilecta Bacchus sibi ccdcre iussitConiuge: desertae crimen ut ille siibit.Exemploque patris periurus dicor et ipse:

Nec quaeris caussas, Sithoni dura, morae:

Nec satis ampla putas redituri pignora, si me 55Non amor alterius, non amor ullus habet.

Nullane fama tibi turbatos, Phylli, penatesTheseos, et miserae retulit acta domus ?

Non laqucos audis cari me flere parentis ?

Fleliilior laqucis, heu mihi! cuussa subest.

Co