31 i

AD LIVIAM AVGVSTAM.

Vidimus, attonitum fraterna movtc, Neronem 85Squalida promissa flere per ova coma,Dissimilemque sui tu] tu prolitento dolorem:

Hei mihi! quam toto luctus in ore fuit!

Tu tarnen extremo moriturum tempore fratremVidisti; lacrimas vidit et ille tuas. yo

Affigique suis moriens tua pectora sensit,

Et tenuit rultu lumina iixa tuo:

Lumina, caerulea iam iamque natantia morte,Lumina, fraternas iam subitura raanus.

At miscranda parens suprema ncque oscula lixit, g5Frigida nec fovit memhra tremente sinu.

Non animam apposito iugientcm excepit hiatu;

Nec traxit caesas per tua memhra comas.

Raptus es absenti, dum te fera bella morantur,

Vtilior patriae, quam tibi, Druse, tuae. 100

Liquitur: ut quondam, Zcphyris et solibus ictaeSolvuntur tenerac, vere tepente, niyes.

Te queritur, casusque malos, irrisaque talis,Accusatque annos, ut diuturna, suos.

Talis in umbrosis, mitis nunc denique, silvis io5Deflet Threicium Daulias ales Ityn:

Halcyonum tales Tcutosa per aequora questusAd surdas tenui voce sonantur aquas.

Sic plumosa novis plangentes pectora pennis

Oeniden subitae concinuistis aves. i io

Sic flevit Clymcne: sic et Clymeneides, alteCum iuvenis patriis cxcidit ictus equis.

Congelat interdum lacrimas, duratque, tenet-que,

Suspensasque oculus fortior intus agit.

Erumpunt, iterumque gravant gremiumque si- n5nusque,

EfFusae gravidis :iberibusque genis.

In vires abiit llcndi mora. plenior undaDelluit, exigua si qua retenta mora.