312

COXSOLATIO

Tandem ubi per lacrimas licuit,sic (lebilisorsae.se,120 Singultu medios impediente sonos:

Nato, brevis i'nictus, duplicis sors altera partus;

Gloria conlectae, nate, parentis, ubi cs?Sedneqiieiam d uplicis,ncque iam sors altera,partus,Gloria conlectae nunc quuque matris, ubi es?ia5 Heu! modo tantus, ubi es? tumulo portaris et igni.Haec sunt in reditus dona paranda tuos ?

Siccine dignus eras oculis occurrere matris?

Sic ego te reduccm digna videre l’ui?

Caesaris uxori si talia diccre fas est;i3o lam dubito, magnos an rear esse Deos.

Nam quid ego admisi? quae non ego numinacultu,Quos ego non potui demeruisse Ueos?

Ilic pietatis bonos? artus ampleetor inanes,

Et vorat hos ipsos flamrna rogusque sinus.i35 Teile ego sustineo positum scelerata videre?

Tene meae poterunt ungerc, nate, manus?Nunc ego tc inf'elix summuin teneoque tuorque?

EHingoque manus? oraque ad ora fero?Nuncprimum adspiceris consul victorqueparenti?i4o Sic mihi, sic miserae nomina tanta refers?

Quos primuni vidi fasces, in funere vidi;

Et vidi eversos, indiciumque mali.

* Quis credat ? matri lux haec moestissima venit,

Qua natum in summo vidit lionorc suum.i45 lamne ego non felix? iam pars mihi raptaNeronum,Matcrni celeber nomine Drusus avi?lamne mens non est, nec me facit ille parentem?lamne fui Drusi mater? ct ipse fuit?

' Nec cum victorem referctur adesse Neronem,i5o Dicere ia .111 potcro, Maior, au alter, adest?Vltima contigimus: ius matris habemus ab uno;

Vnius est muiius, quod tameil orba negor.

Me miserani: extimui, frigusque per ossa cucurrit.Nil ego iam possum certa vocare meum.