Druckschrift 
10 (1897) Geschichte der Juden von der dauernden Ansiedelung der Marranen in Holland (1618) bis zum Beginne der Mendelssohn'schen Zeit (1750)
Entstehung
Seite
446
Einzelbild herunterladen
 

446

Geschichte der Juden.

wohl schwerlich von ihm selbst verfaßt. Sie lassen ihn mit Gott auf dem Fußeder Gleichheit verkehren. Das erste Zeugnis; beginnt: 'wm vip u.n

rniL'.^ . . .nri n"onri raL' nor ^72 w ipi rmni

. nu inuiiu . . ':r 'nre> wL-yn uunu >noun i>>' nw

Im zweiten Zeugniß heißt es: u-niu^ n" 2 pn p.r».n nos^i-L- '>" 2 L>

Seit dieser Zeit spielte er eine doppelte Scheinrolle, bald als frommer Jude,um die Juden wieder an sich zu fesseln, bald als Mohammedaner, um denSultan und Mufti glauben zu machen, er werde die Juden zum Islam hin-übcrziehen. Kurz charakterisirt sein Treiben Tobia Nofe: ivrp rm z,-u um:mr>L-u n'll'p 2 a'w.i'n nL">u i-iiLnn nnLEun-,-. Zu diesen excentrischen,auffallenden Handlungen gehört auch, d'atz er am Sabbat zur Vorlesung ausdem Pentateuch sieben Mädchen habe aufrufen lassen, wie Mose Chages erzählt(bei Emden, x. 20 a, Note): nim 120 ) m'uro n-.n Zum

Schluffe sei noch mitgetheilt, was Ricaut und de la Croix von ihm bis zuseinem Ende erzählen; sie ergänzen einander.

Der Elftere (^. 206): Osxuis os tsins-. 8. 8svi a Visen, äans unsäsvotion partioulisrs, sstant slsvs aux pisäs äu Zranä Oarnalisl äs 1aoour Ourgus Vanni Ollsnäi l'oraols äs 1a rsliZion Llaüoinstans.Os tut sc>us es Manä rnaistrs, c>us 8al>. rsesut Iss tsinturss äs 1a loz-äs lllaüoinst. . On soüanAö Vanni ns äsäaiMia pas ä'axxrsnärs äs luixlusisurs eüosss, gut rsZaräoisnt es oults st Iss rltss äss äuits . . .oornins llloz-ss ü 1a eour ä'ÜAZ-xts ... II Iss assura eonstannnsnt,i^u'il ötoit süsotivsinsnt Isur Nsssis. 'II afoutoit, c^u'il ns oonäuiroit saNation ä, äsrusalsra, ü rnoins c^u'slls ns äsvisnns ssrndladls ä Ini. Onvit srrivsr äs äsrusalsrn, äs llabzäons st ä'autrss lisux sloignss unasssr: Zranä nonidrs äs äuils, c^ui sstant Isurs donnsts sn tsrrss, sslaisoit Ouros sn xrössnes äu O. ,8siZ. . . Oar Iss Orossl^tss, gu'illaisoit, ils lui xsrrnirsnt ä'allsr voir sss lrsrss aussi souvsnt c^u'il 1ssoulraitoit. II srnxloz'a es tsrnxs ü siroonoirs Isurs sntants au 8isinssour . . st ü xrselisr la nouvslls äoetrins .... 11 rnourut sn l'an 1676. Os la Oroix berichtet (p. 376): II oontrsüt xsnäant guslgus tsinps1s Ours r:s1s . . . . ls O. 8. Is üt vsnir, lui üt äs M-anäs rsxrooüss storäonna ä Vanni Olk. .... äs l'instruirs äans la pratigus äs la loz-lüaüoinstans. Os eonvsrti s'attaoüa aussi lortsrnsnt ü lui i^u'un soolisrä son rnaistrs. II rnsna lonA-tsrnxs ostts la^on äs vivrs, äurant la-«^uslls 11 ns laissa xas äs xratic^usr avse sss ssetatsurs, c^u'il sntrstinttoujours äs üsllss ssxsranoss. O'snipsrsur sn lut intornas uns ssoonästois st rssolut äs ls xunir. Er erzählt weiter: S. Z. entschuldige sein Ver-fahren damit, weil es seine Absicht sei, die Zahl der Mohammedaner durchangesehene Juden zu vermehren. Er lud seine Anhänger ein, und diese ent-sagten vor dem versammelten Diwan dem Judenthume (x. 381). NsüsinstOüsnäi ss üt sn psu äs tsrnxs un oortsAS noindrsux äs äuits rnus-sulrnanisss, lssgusls 1'aoooinxaAnoisnt xartout st äans toutss Isss^naZoZuss, il xrsolroit üautsinsnt ls rnaüornstisrns . . . psnäantsing annses ou snviron (p. 382). Os nouveau Ouro ss inogua äs Isurrsnaontranos, ^ rsxonäit par uns Ülaspdsins.oontrs1a1oz-äuäai^us.II avoit rsoours aux taussss aoousations äs dlaspüsnas sontrs la loz-rnalioinstans, äont il puortoit sss xlaintss au Zranä äivan, oss naiss-radlss stoisnt oontraints, pour svitsr la inort, äs xrolssssr äsüousliö uns rsliAion c^u'ils ästsstoisnt äans l'ains .... 8a Irautssss