XXY. ATTICÜS. CAP. IV. V. Ilü

imperii, ut eamclem et patriam Laberet et domum; hocspecimen prudentiae, quod, quum in eam se c-ivitatemcontulisset, quae antiqnitate, Lumanitate, doctrinapraestarot omnes, unus ei ante alios fuerit carissimus.

IV. IIuo ex Asia Sulla decedens quum venisset,quamdiu ibi fuit, secum habuit Pomponium, captusadolescentis et Immanitate et doctrina. Sic enim Grae-ce loquebatur, ut Athenis natus viderctui. Tanta au-tem suavitas erat sermonis Latini, ut appareret, in eonativum quemdam leporem esse, non adscitum. Idempocmata pronunciabat et graece et latine sic, ut supranihil posset addi. 2. Quibus rebus factum ost, utSulla nusquam eum ab se dimitteret, cuperetque secumdedueere. Cui quum persuadere tentaret, noli, oro te,inquit Pomponius, adversum eos me veile ducere, cumquibus ne contra te arma ferrem, Italiam reliqui. At Sul-la, adolescentis officio collaudato, omnia munera ei, quaeAthenis acceperat, proficiscens iussit deferri. 3. Iliccomplures annos moratus, quum et rei familiari tantumoperae daret, quantum non indiligens doberet paterfa-milias, et omnia reliqua tempora aut litteris aut Atlic-niensium rcipubl. tribueret, nihilominus amicis urba-na officia praestitit. 4. Nam et ad comitia eorum ven-titavit, et, si qua res maioi acta est, non defuit: sicutCiceroni in omnibus [eius] periculis singulärem fidempraebuit: cui ex patria fugienti LLS. ducenta et quin-quaginta millia donavit. ö. Tranquillatis autem re-bus Romanis, remigravit Romam, ut opinor, L. Cottaet L. Torquato Coss., quem diem sic universa civitasAtbeniensium prosecuta est, ut lacrimis desiderii futu-ri dolorem indicarct.

V. Habebat avunculum Q. Caecilium, equitem Ro-manum, familiärem L. Luculli, divitem, difffcillima

II 2