O'i

XX. TlälOLEON. CAP. V.

riosum ex ore eius exiit. 3. Qui quidem, quumsu-as laudes audiret praedicari, numquam aliud dixil,quam se in ea re maximas diis gratias agere atque ha-bere, quod, quum Siciliam reoreare constituissent, tumse potissimum ducem esse yoluissent. 4. Nihil enimrerum humanarum sine deorum numine geri putabat.Itaque suae domi sacellum Avrofiaxlag constituerat, id-que sanctissime colebat.

V. Ad hanc hominis exeellentem bonitatem mira-biles accesserunt Casus. Nam proelia maxima natalidie suo fecit omnia: quo factum est, ut eius diem na-talem festum haberct universa Sicilia. 2. Huic qui-dam Lamestius, homo petulans et ingratus, vadimo-nium quum vellet imponere, quod cum ilio se legeagere diceret, et complures concurrissent, qui procaci-tatem hominis manibus coercere conarentur: Timoleonoravit omnes, ne id facerent. Namque id ut Lamestioceterisque liceret, se maximos labores summaque ad-iisso pericula. llanc enim speciem libertatis esse, siOmnibus, quod quisque stellet, legibus experiri liceret.3. Idem, quum quidam Lamestii similis, nomine Dc-maenetus, in concione populi de rebus gostis eius de-trahere coepisset, ac nonnulla inveheretur in Timoleon-ta, dixit, nunc demum se voti esse damnatum. Nam-que hoc a diis immortalibus semper precatum, ut ta-lem libertatem restitueret Syracusanis, in qua cuivisliceret, de quo vellet, impune dicere. 4. llic quumdiem supremum obiisset, publice a Syracusanis in gv-mnasio, quod Timoleonteum appellatur, tota celebranteSicilia, sepultus est.