XX. TIMOLEON. CAP. IV. 93

los; dcindo Corinlho arcessivit colonos, quod ab bisiaitio Syraousae crant conditae. 2. Civibus vcteribussua restituit; novis bello yacuefactas possessiones di-visit; urbium moenia disiecta fanaque deserta refecit;civitalibus leges libcrtatemque roddidit; ex maximohello tantum otiurn totae insulae conciliavit, ut hic con-ditor urbium earum, nonilli, qui inilio deduxerant,videretur. 3. Arcem Syracusis, quam munierat Dio-nysius ad urbem obsidendam, a fundamentis disiecit;cetera tyrannidis propuguacula demolitus est, deditqueoperam, ut quam minime multa yestigia sorvitutis ma-nerent. 4. Quum tantis esset opibus, ut etiam invitisimperare posset; tantum aulem baberet amorem om-nium Siculorum, ut nullo recusante regnum obtinerct:maluit se diligi, quam metui. Itaque, quum primumpotuit, imperium deposuit, et privatus Syracusis, quodreliquum vitae fuit, vixit. 8. Neque vero id imperilofeoit. Nam quod ceteri reges imperio potuerunt, biobenevolentia tenuit. Nullus bonos huic defuit; nequepostea res ulla Syracusis gesta est publice, de qua priussit decretum, quam Timoleontis sententia cognita. 6.Nullius umquam Consilium non modo antelatum, sedne comparatum quidem est. Neque id magis benevo-lentia factum est, quam prudentia.

IV. Ilic quum aetate iam provectus esset, sine ullomorbo lumina oculorum amisit. Quam calamitatemita moderate tulit, ut neque eum querentem quisquamaudiorit, neque co minus privatis publicisque rebus in-terfuerit. 2. Veniebat autem in tbeatrum, quum ibiconcilium populi baberetur, propter valotudinem vectusiumentis iunctis, atque ita de vehiculo, quae videban-tur, dicebat; neque hoc illi quisquam tribuebat super-biae. Nihil enim umquam neque insolens, neque glo-