Ci XV. EPAMINONDAS. CAP. II. III.

nem consuctudinis [atque] vitae -velirnus Epaminondae.nihil videmur deberc praeterraitlcre, quod perlineal adcam dcclarandam. 4. Quare dicemus primura de ge-liere eius; deinde, quilms disciplinis et a quibus siteruditus; tum de moribus ingeniique faeultatibus, et siqua alia memoria digna erunl; postrcmo de rebus gc-slis, quae a plurimis omnium anteponuntur virlulibus.

II. Natus igilur patrc, quo diximus, honesto gene-re, pauper iam a maioribus relictus: eruditus autemsic, ut nemo Tliebanus magis. Nam et cilharizare, etcantare ad chordarum sonum doctus est a Dionysio, quinon minore fuit in musieis gloria, quam Dämon autLamprus, quorum pcrvulgata sunt nomina; cantare ti-biis ab Olympiodoro, saltare a Calliphrone. 2. Atphi-losophiae praeceptorem habuit Lysin Tarentinum, Py-thagoreum: cui quidem sic fuit dedilus, ut adolescenstristem et severum senem cmnibus acqualibus suis infamiliaritale anteposuerit, neque prius eum ase dimi-serit, quam in doctrinis tanto antecesserit condiscipulos,ut facile intelligi posset, pari modo omnes in ceteris ar-tibus supcraturum. 3. Atque haec ad nostram con-suetudinem sunt levia, et potius contemnenda; at inGraecia utique olim magnae laudi erant. 4. Postquamephebus factus est, et palaestrae darc operam coepit,non tarn magnitudini virium servivit, quam velocitati.Illam enim ad alhlctarum usum, hanc ad belli existi-mabat utilitatem pertinere. ö. Itaque exercebatur plu-rimum currendo et luctando ad eum fincm, quoad stanscomplecti posset atque contendere. In armis vero plu-rimum studii consumebat.

III. Ad hanc corporis firmitatem plurima etiam ani-mi bona accesserant. Erat enim modeslus, prudens,gravis, temporibus sapienter utens, perilus belli, fortis