öS

XIV. DATAMES. CAP. V.

sus inde, dies noctesque itor faciens, Taurum (ransiil,eoque, quo studucrat, vcnit; quacrit, quibus locis sitAspis; coguosoit, liaud longe abesse, profectumque eumvenatum. Quem dum speculatur, advenlus eius causacognoscitur. Pisidas, cum iis, quos secum habebat, adresistendum Aspis comparat. ö. Id Datames ubi au-divit, arma capit; suos sequi iubet: ipse cquo concilatoad hostem vehitur. Quem procul Aspis conspieiens adse ferentem, pertimescit, alque a conatu rcsistendi dc-territus sese dedit. Ilunc Datames vinctum ad regemducendum tradit Mitliridati.

V. Ilaec dum geruntur, Artaxcrxes, reminisccns,a quanto bello ad quam parvam rem principem du cummisisset, se ipse rcprelrendit, et nuntium ad exercitumAcen misit, quod nondum Datamen profectum putabat,qui ei diceret, ne ab exercitu discederet. Ilic, prius-quam perveniret, quo erat profectus, in itinere convcnit,qui Aspim ducebant. 2. Qua celeritate quurn magnambenevolentiam regis Datames consecutus esset, non mi-norom invidiam aulicorum excepit, quod illum uniimpluris, quam se omnes, fieri videbant. Quo facto cunctiad eum opprimendum consenserunt. 3. Ilaec Panda-tes, gazae custos regiae, amicus Datami, perscripta eimittit, in quibus docet: eum magno fore periculo, siquid illo imperante in Acgypto adversi accidisset. 4.Namque eam esse consuetudinem regiam, ut Casus ad-versos hominibus tribuant, secundos l'orlunae suae: quofieri, ut facile impellantur ad eorum perniciem, quorumductu res male gestae nunticntur. Illum hoc maiorofore in discrimine, quod, quibus rex maxime obediat,eos habeat inimicissimos. ö. Talibus ille litteris cogni-tis, quum iam ad exercitum Acen venisset, quod nonignorabat, ea vere scripta, desciscere a rege constituit.