Druckschrift 
[1] [Hauptbd.] (1846)
Entstehung
Seite
222
Einzelbild herunterladen
 

222

VON DEN SIEBEN MEISTKIHf.

Den sig, do hysz er für sich komenAllexander, den kunen man,

Vnd wonde Ludewig an im han,

Vnd sprach: Lieber Ludewig,

5 Gutt liestü gewonnen den sig,

Vnd vmb meyner tochfer ereVnd mir gerockten sere;

Das sol ich yemer ewiglichDich lieb han sonderlich.

10 Er sprach: Ir sullent glauben han,

Das got lot keinen man,

Der sich gentzlich an in lat,

Als er mir zeiget hat.

Do bat er den keyszer sere,

15 Das es sein wille were,

Das er heim ritt einen gang,

Wann sein vater leg noch kräng,

Vnd müst von im ritten ee zyf,

Das er nit ensümpte den strit.

10 Do dett der keyszer sein gir,

Vnd hiesz in wider komen schier.

So wolt er in bevinden lan,

Das er im were ein lieber man.

Also nam er vrlop do zehant15 Vnd reitt wider in sein lant.

Alsz Ludewig do ersach,

Gar frewntlich er zu im sprach:

Ach lieber frewnt, sag mir,

Wie hat es ergangen dir?

30 Vnd wie stet es dort mit meinen Sachen?Er sprach: Du soll dich bald vff machenVnd wider zürn keyszer gon,

Vnd diene im alsz du vor hast gelon,Vnd enhab für basz keyn not,

Wann dein vient der ist dott.

Do wart er ein froer man,

35