80 PARADOXA.

ante dixi, divitiarum modus. Qui igitur non Aliasplures, sed innumerabiles cupiditates habet, quaebrevi tempore maximas copias exhaurire possint;hunc quo modo ego appellabo divitem, quum ipseetiam egere se sentiat? 45. Multi ex te audierunt,quum diceres, neminem esse divilem, nisi qui excrci-tum alere posset suis fructibus: quod populus Roma-nus tantis vectigalibus iampridem rix potest. Ergohoc proposito, numquam eris dives ante, quam tibiex tuis possessionibus tantum reflciatur, ut eo tuerisex legiones et magna equitum ac peditum auxiliapossis. lam fateris igitur, non esse te divitem, cuitantum desit, utexpleasid, quod exoptas. Itaqueistam paupertatem, vel potius egestatem ac mendi-citatem tuam numquam obscure tulisti. II. 40. Namutiis, qui honeste rem quaerunt mercaturis facien-dis, operis dandis, publicis sumendis, intelligimusopus esse quaesito: sic, qui videt domi tuae pariteraccusatorum atque iudicum consociatos greges; quinocentes et pecuniosos reos, eodem te auctore, cor-ruptelam iudicii molientes, qui tuas mercedum pa-ctiones in patrociniis, intercessiones pecuniarum incoitionibus candidatorum, dimissiones libertorum adfenerandas diripiendasque provincias: qui expulsio-nes vicinorum, qui Iatrociniain agris, qui cum ser-ös, cum libertis, cum clientibus societates, qui pos-sessiones racuas, qui proscriptiones locupletium, quicaedcs municipiorum, qui illam Sullani temporismessem recordetur, qui testamenta subiecta, quisublatos tot homines; qui denique omnia venalia, de-lectum, decretum, alienam, suam sentcntiam, forum,doinum, vocem, silentium: quis hunc non putet con-fiteri, sibi quaesito opus esse? Cui autem quaesitoopus sit, quis umquam hunc vere dixerit divitem?47. Est enim divitiarum fructus in copia: copiamautem declarat satietas reruin atque abundantia;