48 LAELIUS

sempiterna. Haec ita multa, quasi fata, impendereamicitiis, ut omnia subterfugere non modo sapien.tiae, sed etiam felicitatis diceret sibi videri.

XI. 30. Quamobrem id primum Tideamus, si pla-cot, quatenus amor in amicitia progredi debcatNum, si Coriolanus habuit amicos, ferre contra pa-triam arrna illi cum Coriolano debuere? NumViscel-\inum amici, regnum appetentem, num Sp. Maeliumdebuerunt iuvare? 37. Ti. quidem Gracchum, rem.publicam vexantem, a Q. Tuberone aequalibusqueamicis derelictum videbamus. At C. Blossius, Cu-manus, hospes familiae vcstrae, Scaevola, quum adme, qui aderamLaenati et RupilioConsulibus in con-silio, deprecatum renisset, haue,- ut sibi ignoscerem.caussam atferebat, quod tanti Ti. Gracchum fecisset,ut, quidquid ille vellet, sibi faciendum putaret. Tumego, Eliamne, si te in Capitolium faces ferre vellet!„ Numquam, inquit, voluisset id quidem. Sed, si vo-luisset, paruissem. “ Videtis, quam nefaria rox. Ethercle ita fecit; vel plus etiam, quam dixit. Nonenim paruit ille Ti. Gracchi temeritati, sed praefuit:nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuitltaque hac amentia, quaestione nova perterritus, inAsiam profugit, ad hostes se contulit, poenas reipu-blicae grares iustasque persolvit. Nulla est igiturexcusatio peccati, si amici caussa peccareris. Nam,quum conciliatrix amicitiae virtutis opinio fuerit,dilRcile est, amicitiam manere, si a virtute defeceris,38. Quod si rectum 3tatuerimus, rcl concedere ami-cis, quidquid vel int, vel impetrare ab iis, quidquidvelimus, perfecta quidem sapientia simus, si nihilhabeat res vitii: sed Ioquimur de iis amicis, qui anteoculos sunt, quos vidimus, aut de quibus memoriamaccepimus, aut quos novit vita communis. Ex hocnumero nobis exempla sumenda sunt: et corum qui-dem maxirne, qui ad sapientiam proxime accedunt