DE AMICITIA CAP. 9. 10. 47

veret. Sed quia natura mutari non potest, idcircoverae amicitiae senipiternae sunt. Ortum quidcmamicitiae videtis, nisi quid ad haec forte yultis.Fann. Tu rero perge, Laeli. Pro hoc enim, quiminor est natu, meo iure respondeo. 33. Sca’ev.Recte tu quidem. Quamohrem audiamus.

X. Lael. Audite ergo, optimi viri, ea, quae sae-pissime inter me ct Scipioneni de amicitia dissere-bantur. Quamquam ille quidem nihil diliicilius essedicehat, quam amicitiam usque ad extremum vitaepermanere. Namvel, ut non idem expediret [utri-que], incidcre saepe; vcl, ut de repuhlica non idemsentirent: mutari etiam mores hominum saepe dice-bat, alias adrersis rebus, alias aetate ingravescente.Atque earum reruni exemplum ex similitudine capie-bat ineuntis aetatis, quod summi puerorum amores, saepe una cum praetexta ponerentur. 34. Sin autem: ad adolescentiam perduxissent; dirimi tarnen intcr-, dum contentione vcl uxoriae conditionis, vcl com-modi alicuius,auod idem adipisci uterque nonposset.Quod si qui longius in amicitia provecti essent, ta-rnen saepe labefactari, si in honoris contentionemincidissent: pestcm enim maiorcm esse nullam aini-tcitiis, quam in plerisquc pecuniae cupiditatcm: inJoptimis quibusque honoris certamen et gloriae: exkpio inimicitias maxinias saepe inter amicissimos ex-«titisse. 35. Magna enim dissidia, et plerumque iu-! ,ista nasei, quum aliquid ah amicis, quod rectum non'fjcsset, postularetur: ut aut lihidinis ministri, aut ad-iutores essent ad iniuriam. Quod qui recusarent,.quamvis honeste id facerent, ius tarnen amicitiae de-serere arguerentur ah iis, quibus ohsequi nollent:illos autem, qui quidvis ab amico auderent postula-rc, postulatione ipsa proliteri, omnia se amici caussaesse facturos. Eorum querela inveteratas non moilofamiliaritates exstingui solere, sed etiam odia gigni