DE AMICITIA CAP. 11. 12. 40

39. Videmus Papum Aemilium C. Luscino familiä-rem fuisse, (sic a patribus accepimus,) bis una Con-sules, et collegas in Censura: tumetcumiis, et in-ter se, coniunctissimos fuisse M’ Curium et Ti. Co-runcanium, memoriae proditum est. Igitur ne suspi-cai'i quidem possumus, quemquam horum ab amieoquippiam contendisse, quod contra fidem, contra ius-iurandum, contra rempnblicam esset. Nam hoc qui-dem in talibus viris quid attinet dicere: si conten-disset, impetraturumnonfuis.se; quum illi sanctissi-mi viri fuerint, aeque autein nefas sit, tale aliquid etfacere rogatum, et rogare? At vero Ti. Gracchumsequebantur C. Carbo, C. Cato, etminime tum quidemCaius frater, nunc idem acerrimus. XII. 40. Haecigitui-lex in amicitia sanciatur,ut neque rogemusresturpes, nee facinmus rogati. Turpis enim excusatioest et minime accipienda, quum in ccteris peccatis,tum si quis contra rempublicam se amici caussa fe-cisse fateatur. Etenim eo loco , Fanni et Scacvola,locati sumus, ut nos longe prospiccre oporteat futu-ros casus reipublicae. Dcflexit enim iam aliquantu-lum de spatio curriculoque consuetudo maioruni.Ti. Gracchus regnum occupare conatus est; rel re-gnavit is quidem paucos menses. 41. Nuin quid si-mile populus Romanus audierat autviderat? Iluncetiam post mortem secuti amici et propinqui, quid inP. Scipionem effecerint, sine lacrimis non queo dice-re. Nam Carbonem quoquo modo potuimus, propterreeentem poenam Ti. Gracchi, sustinuimus. De C.Gracchi autem Tribunatu quid exspectem, non libetaugurari. Serpit deinde res: quae proclivius ad per-niciem, quum semel coepit, labitur. Videtis, in ta-bella iam ante quanta sit facta labes, primo Gabinialege, biennio autem post, Cassia. Videre iam vidcorpopulum a Senatu disiunctum, multitudinisque arbi-trio res maximas agi. Plures enim discent, queniad-Cic. Op. X D