4(5

LAEL1US

quam exinopia atque indigentia natam rolunt. Quodsi ita esset; ut quisque minimum in se esse arbitra-retur, ita ad amicitiam esset aptissimus. Quod longesecus est. 30. Ut enim quisque sibi plurinium con-fidit, et ut quisque maxiine virtute et sapientia sicemunitus est, ut nullo egeat, suaque omnia in se ipso.posita iudicet: ita in amicitiis expetendis colendis-que maxime excellit. Quid enim Africanus indigensmei? Minime hercle: ac ne cgo quidem illius: sedego admiratione quadam virtutis eius, ille vicissimopinione fortasse nonnulla, quam de meis moribushabebat, me dilexit: auxit benevolentiam consuetu-do. Sed quamquam utilitates multae et magnae con-secutae sunt, non sunt tarnen ab carum spe caussaediligendi profectae. 31. Ut enim benefici liberales-quesumus, non ut exigamus gratiam, (neque enimbeneiicium feneramur,) sed natura propensi ad libe-ralitatem sumus: sic amicitiam non spe mercedisadducti, sed quod omnis eius fructus in ipso amorcinest, expetendam putamus. 32. At ii, qui pecudumritu ad voluptatem omnia referunt, longe dissentiunt.Nec mirum. Nihil enim altum, nihil magnificum acdivinum suspicere possunt, qui suas omnes cogita-tiones abiecerunt in rem tarn humilem tamque con-temptam. Quamobrem hos quidem ab hoc sermone ,removeamus: ipsi autem intelligamus, natura gigni ,sensum diligendi et benevolentiae caritatem, facta ]significatione probitatis: quam qui appetiverunt, ap- 'plicant sese et propius admovent, ut et usu eius, quem jdiligere coeperunt, fruantur, et moribus; sintquc ,pares in amorc, et aequales; propensioresque ad bene ,merendum, quam ad rcposcendum. Atque haec intcr jcos sit honesta certatio. Sic et utilitates ex amicitia !maximae capientur: et erit eius ortus a natura, quam (ab imbecillitate, et gravior et verior. Nam si utili- (tas amicitias conglutinaret, eadcm commutatadissol