DE SENECTUTE CAP. 21.22. 31

praeteritorum, futurorumque prudentia, totartcs,tantae scientiae, tot inventa: non posse eam natu-ram, quae res eas contineat, esse mortalem: quum-que semper agitetur animus, nee principium niotushabeat, quia se ipse rnorcat; ne finem quidem habi-turuni esse niotus, quia numquam se ipse sit relictu-rus: et, quum simplex animi natura esset, neque ha-beret in se quidquam admixtuni dispar sui atque dis-siniile, non posse eum dividi: quod si non possit, nonposse interire: magnoque esse argumento, hominesscire pleraque ante, quam nati sint, quod iam pueri,quum artes difficiles discant, ita celeriter res innu-mcrabilcs ampiant, ut eas non tum primum accipe-re videantur, sed reminisei et vecordari. llaec Platonoster. XXII. 79. Apud Xenopliontem autem mo-riens Cyrus maior haec dicit. No Ute arbitrari, o mi-hi carissimi filii, me, quum a vobis discessero, nus-qunmaut nullum fore. Nec cnim, dum eramvobiscum,animum meum mdcbalis, sed cum esse in hoc corpore,exiisrebus, quas gerebam, inlelligebalis. Eumdemigitur esse creditote, eliam si nullum vidcbitis. 80.Nec vero clarorum virorum post mortem honoresper-manercnt , si nihil [ eorum ] ipsorum animi efficerent-quo diutius memoriam sui teneremus. Mihi quidemnumquam pcrsuaderi potuit, animos, dum in corpori-bus essent mortalibus, vivere; quum exisscnt ex iis,emori; nec vero, tum animum esse insipientem, quumex insipicnti corpore evasisset; sed quum omniadmix-lione corporis liberatus, purus et integer esse coepis-set, tum esse sapientcm. Atcjue etiam, quum hominisnatura morte dissolvitur, ceterarum rerum perspieuumest, quo quaeque discedant; abeunt enim illuc omnia,unde orta sunt: animus autem solUs, nec quum vdest,nec quum discedit, apparct. 81. Iam vero videtis, ni-hil esse morti tarn simile, quam somnum. Atq'ai dar-mienlium animi maxime declarant divinitalem suam: