30 CATO MAIOR

id docti scnes extimescent? 76.0mnino, ut mihi qui-dem videtur, studiorum omnium satietas vitae faeitsatietatem. Sunt pueritiae certa studia: numigiturca desiderant adolescentes 1 Sunt et iueuntis adole-scentiae: nun) ca constans iam requirit aetas, quaemedia dicitur? Sunt etiamhuius aetatis: ne ea qui-dem quaeruntur a senectute. Sunt extrema quae-dam studia senectutis: ergo, ut superioruni aetatumstudia occidunt, sic occidunt etiam senectutis. Quo flquum erenit, satietas vitae tempus niaturum mortisaffert. XXI. 77. Equidem non video, cur, quid ipsesentiam de morte, non audeam rohis dicere; quod eomelius mihi cernere videor, quo ah ea propius ahsum.Ego restros patres, P. Scipio, tuque, C. Laeli, virosclarissimos mihique amicissimos, virere arhitror; eteam quidem vitam, quae est sola vita nominanda.Nam, dum sumus in his inclusi compagihus corporis,munere quodam nccessitatis et gravi opere perfun-gimur. Est cnim animus caelestis ex altissimo do-micilio deprcssus et quasi demersus interram, locumdivinae naturae aeternitatique contrariuin. Sed cre-do, Deos immortales sparsisse animos in corporahumana, ut essent, qui terras tuerentur, quique, cae-lestium ordinem contemplantes, imitarentur enm vi-tae modo atque eonstantia. Nee me solum ratio acdisputatio impulit, ut ita crederem, sed nohilitasetiam summorum philosophorum, et auctoritas.

78. Audieham, PythagoramPythagoreosque, inco-las paene nostros, qui essent Italic* philosophiquon-dam nominati, numquam duhitasse, quin ex univcrsamente divina delihatos animos haheremus. Demon-strabantur mihi praeterea, quae Socrates supremovitae die de immortalitate animorum disseruisset, is,qui esset omnium sapientissimus oraculo Apollinisiudicatus. Quid multa? Sic mihi persuasi, sic sentio,quum tanta celeritas animorum sit, tanta memoria