12 CATO MAIOR

Ti. Coruncanius: nihil modo P. Crassus; a quibus iu-ra civibus praescribebantur: quorum usquc adextre-mimi spiritum est provecta prudentia. 28. Orator,metuo, ne languescat senectute. Est enim munuseius non ingenn solum, sed laterum etiam et viriuni.Onmino canorum illud in voce splendescit etiain, ne-scio quo pacto, in senectute; quod equidcm adhucnonamisi; et videtis annos: sed tarnen deeorus estsermo senis, quietus et vemissus; facitque persaepeipsa sibi audientiam diserti senis compta et mitisoratio. Quod si ipse exsequi nequcas, possis tarnenScipioni praecipere et Laelio. Quid enim iucundiussenectute, stipata studiis iuventutis? 29. An ne easquidem vires senectuti relinquemus, ut adolescentu-los doceat, instituat, ad omne oflicii munus instruat?Quo quidem opere quid potest esse pracclarius? Mi-hi vcro Cn. et P. Scipiones et avi tui duo, L. Aemi-lius et P. Africanus, comitatu nobiliuni iuvenunnfor-tunati videbantur. Nec ullibonarum artium magi-stri non beati putandi, quamvis consenuerint viresatque defecerint. Etsi ista ipsa defectio virium ado-lescentiae vitiis cfficitur saepius, quam senectutis.Libidinosa etenim et intemperans adolescentia effe-tum corpus tradit senectuti. 30. Cyrus quidem apudXenophontem eo sermone, quem moriens habuit,quum admodum senex esset, negat se umquam sen-sisse, sencctutem suam imbecilliorcm factam, quamadolescentia fuissct. Ego L. Metellum memini puer,— qui quum quadriennio post alterum ConsulatumPontifex maximus factus esset, viginti et duos annosei sacerdotio praefuit, — ita bonis esse viribus extre-mo tempore aetatis, ut adolescentiam non require-ret. Nihil neccsse est mihi, de me ipso dicere: quam-quam est id quidem senile aetatique nostrae conce-ditur. X. 31. Yidetisne, ut apud Uomerum saepis-sime Nestor de virtutibus suis praedicet? Tertiain

'■luu* Ml'