forma ot principiis. Scct. IV.

HO

§• 17.

Datis pluribus substantiis, principium commercii inter illaspossibilis non sola ipsarum exsistentia constal , secl aliud (juidpraeterea requiritur, ex quo relationes niuluae intelligantur.Nam propter ipsam subsisteutiam non respiciunt aliud quicquamnecessario, nisi forte sui causam, at causati respectus ad causamnon est commercium, sed dependentia. Igitur, si quoddam illiscum aliis commercium intercedat, ratione pecnliari, hoc praeciseileterminante, opus est.

Et in hoc quidem consistit influxus physici tiqütov if.ievdog ,secundum vulgarem ipsius sensum: quod commercium substau-tiaruni et vires transeuntes per solam ipsarum exsistentiam alfatimcognoscibiles temere sumat, adeoque non tarn sit systema aliquod,quam potius omnis systematis philosophici, tanquam in hoc ar-gumento superllui, neglectus. A qua macula si hunc conceptninliberamus, habemus commercii genus, quod unicum reale diciet a quo mundi totum reale , non ideale aut imaginarium dicimeretur.

§. 18.

Totum e substantiis necessariis esl impossibile. Quoniamenim sua cuique exsistentia abunde constat, citra omnem ab aliaquavis dependentiam, quae plane in necessaria non cadit, patet:non solum commercium substantiarum (h. e. depeudeutiam sta-tuum reciprocam) ex ipsarum exsistentia non consequi, sed ipsistanquam necessariis competere omnino non posse.

§• 19.

Totum itaque substantiarum est totum contingentimn etmundns, per mam essenliatn, meris conslal contingenlibus.Praeterea nulla substantia necessaria est in nexu cum mundo,nisi ut causa cum causato, ideoque non ut pars cum comple-mentis suis ad totum, (quia nexus coinpartium est mutuae de-pendentiae, quae in ens necessarium non cadit.) Causa itaque