13G

De mundi sensibilis et intelligibilis

alicujus notione contentorum, est principium, quatenus minoresgradus nonnisi limitando maximum determinari posse censentur;Deus autera, cum, ut ideale perfectionis, sit principium cogno-scendi, ut realiter exsistens, simul est omnis omnino perfectionisprincipium fiendi.

§. io.

Intellectualium non datur (homini) intuitus , sed nonnisicognitio symbolica, et intellectio nobis tantum licet per con-ceptus universales in abstracto, non per singulärem in concreto.Omnis enim intuitus noster adstringitur principio cuidam forrnae,sub qua sola aliquid immediate, s. ut singulare , a mente cerniet non tantum discursive per conceptus generales concipi potest.Principium autem hoc formale nostri intuitus (spatium et tempus)est conditio, sub qua aliquid sensuum nostrorum objectum essepotest adeoque, ut conditio cognitionis sensitivae, non est me-dium ad intuitum intellectualem. Praeterea omnis nostrae cogni-tionis materia non datur nisi a sensibus, sed noumenon, quatale, non concipiendum est per repraesentationes a sensationibusdepromtas; ideo conceptus intelligibilis, qua talis, est destitutusab omnibus datis intuitus liumani. Intuitus nempe mentis nostraesemper est passivus; adeoque eatenus tantum, quatenus aliquidsensus nostros afficere potest, possibilis. Divinus autem intuitus,qui objectorum est principium, non principiatum, cum sit inde-pendens, est archetypus et propterea perfecte intellectualis.

§. 11 .

Quanquam autem phaenomena proprie sint rerum species,non ideae, neque internam et absolutam objectorum qualitatemexprimant, nihilo tarnen minus illorum cognitio est verissima.l’rimo enim, quatenus sensuales sunt conceptus s. apprehensiones,ceu causata testantur de praesentia objecti, quod contra idealis-mum; quatenus autem judicia spectas circa sensitive cognita,cum veritas in judicando consistat in consensu praedicati cum