38 =^=—

que virtutis praecepta obferuat, fapiens audit; con-fequenter omnes fapientes immutabili et conflantifelicitate fluuntur. Patet vlterius ex praecedenti-bus, fummum bonum, iux-a principia Stoicorum,nec augeri nec minui, quii bet eo aflecuto perfectoetiam modo poffidet: omnes exin fapientes aequefelices, et aequali cum Deo ipfo felicitate gaudent.Virtus igitur felices nos reddit. Cuius felicitatisnaturam Seneca F.p. 124 defcribit: „Tum

„ beatum efle te iudica, fcribit, cum tibi ex te„ gaudium omne nafcetur: cum in his, quae ho-„ mines eripiunt, optant, cuftodiunt, nihil inue-„ neris, non dico quod malis, fed quod velis.“

5 vii.

F elicitas itaque pofleflione virtutis exurgit: cuiusverbi Stoici triplicem fignificatum aduerterunt:quoad primum generatim quamlibet perfectionemdefignat: vi fecundi, perfectiones contemplatiuas; vtiprudentiam: in tertio denique perfectiones pbyfi-cashominis, vti fanitatem, denotat. Ideo autemvirtutes vocant, perfectiones contemplatiuas,

, quod certis reflexione enatis et ratio-ne agnitis principiis nituntur: prudentia enim etiuftitia absque regulis actionum et indagatione ha-rum regularum cogitari non poflunt. In media

hac

U'

fli

k

«i

m

tu

/u

Dii

vii

00

ut

tot

ce

it

ili

P

ttr

¥

M

OE

ftl

n