m )o( m u

berum; at eorundum arbitrium non eft liberum a ne-ceifitate interna. Ergo non femperarbitrium eft liberuma neceffitate interna. Hoc argumentum fi conftituerit,nihil inferre quod ad rem faciat, periisfe oportet internamillam qua; cum arbitrii libertate dicitur esfe conjunfta,neceffitatem, quod ita facile demonftramus.

§. XIX.

Praemittimus autem (i) liberi arbitrii nomine nihilhic intelligi,quam liberam agendi potentiam vel volun-tatem ; (2) voluntatem Dei posfe dupliciter cenfiderari,vel refpeftu ipfius Dei & bonitatis ejus, vel refpectucreaturarum, illo modo non eft libera, neque quoad exer-citium, neque quoad fpecificationem aftus; non quoadexercitium, quia Deus fe & bonitatem fuam ita vult, utnon poffit non velle, ita amat ut non poffit non amare;Non quoad fpecificationem a£tus, quia quum ipfe fit in-finitum bonum, non poteft fe odisfe. Hoc modo liberaeft ad minimum quoad exercitium aftus, quia fi Deusvult, libere creaturam producit, fi non vult libere nonproducit, fi vult, producfam libere confervat,finon vulteadem libertate non confervat. (3) Quod, licet voluntasbeatorum tam angelorum quam hominum ad bonumita fit confirmata, & voluntas damnatorum tam Daemo-num quam impiorum ad malum ab intrinfeco ita deter-minata, ut amplius indifferens ad bonum & malum nonfit, fed illa necesfario bonum, haec necesfario malum velit,atque appetat, nihilominus libertatem adhuc habeat & in-differens fit, illa quoad bona particularia,haec ad mala par-ticularia, idque non folum quoad exercitium, fed etiamquod fpeciem atlus ; ficut etiam videmus in hac vita,quod licet hominis voluntas libera non fit quoad bonumvel malum in communi, fed ad id ita fit determinata, ut

B 3 quic-