H )o( H 7

guifitis poffit agere & non agere. Ergo efi; liber a ne*ceffitate.

§. VIII.

Antecedens probatur (i) per hanc deduftionem;nam ad hoc ratione & difcurfu utitur, ut an faciendumaliquid fit, an omittendum apud fe conftituat, & fa&olicet hoc difcurfu quo v. g. conftituit affionem hancv. g. quas fit virtuola, efie faciendam , adhuc tamen ha-bet indifferentiam, ut illam non agat, vel etiam con-trariam nempe vitiofam agat, hanc autem difcurrendi& confultandi facultatem fruftra ipfi datam esfe opor-teat, nifi id de quo difcurrit, & confultat, in ipfius ar-bitrio fit pofitum. Et eo pertinent leges, praecepta, de-hortationes, exhortationes, promiffiones prasnorum, &comminationes pcenarum, quae certe fupervacanea effenegari nequit, fi homo in affionibus fuis quantum adinores indifferens non fit, fed ad vnam contradictionispartem determinatus.

Si enim dicas talia adhiberi non vt homo libere «li-gat, led ut objecta vel tanquam eligibilia, vel tanquamfugienda apprehendat, & iaeo illa perfequatur, haec fu-giat, fponte quidem ex neceffitate tamen juxta modum &diverntatem apprehenfionis ex homine brutum facis jfic enim ufu veniret id homine , quod experimur in ca-nibus, qui comminatione poena; quafi per modum de-hortationis quandoque coercentur ne aliquid faciant, &alia fignificatione quafi per modum exhortationis mo-ventur, ut aliquid faciant, quae non inde proveniunt,quodin eorum poteflate & arbitrio fit agere & non agere, fedquia juxta exigentiam diverfie apprehenfionis diverfi-mode etiam moventur, ut aliquid faciant vel non faciant,

fponta-