476
in locis suis, ct fugerunt. Tabulas illas mensus sum, ct habetquaelibet VII pedes in latum et XII in longum, et politae[sunt] ut speculum.
Non sunt multi anni elapsi, quod quidam juvenes Sarra-ceni, qui manus sacrilegas his sacris lapidibus apponerepraesumserunt, fuerunt puuiti. Est enim apud Sarraccnosopinio, quod sub lapide nativitatis Domini et sub praesepio,sint reconditi thesauri inaestimabiles, sed non sint reperibilesnec visibiles. Quidam autem juvenes curiosi ct cupidi nocteper fenestram, quae est supra altare circumcisionis Domini,in ecclesiam scanderunt, et ingressi specum sanctissimamtabulas juxta locum nativitatis et juxta praesepe levaverunt,ct quidquid levaverunt,, in manibus eorum comminutum fuit, etdum fodere inciperent, tantus timor et tremor eos accepit,quod relictis instrumentis per fenestram, per quam intrave-rant, ceciderunt, et e patria migraverunt, nec aliquis expe-riri poterat, quo fures illi venerint. Dicitur pro certo, ct estindubitatum apud illos, qui juxta locum morantur, quod nullusSarraccnus per se suis manibus potest aliquid de illa ecclesiatollere. Et si aliquis Sarracenus praesumit manum apponere(Bj ad auferendum, non evadet punitionem aliquam, quincastigetur. Istis tamen non obstantibus multae tabulae politaesunt parietibus detractae per fures Christianos. Nam orientalesChristiani fures miseri tollunt talia, et Sarracenis vendunt,unde nonnumquam Sarraccni pretio Christianos fures condu-cunt, ut eis tabulas concupiscibiles furentur. Et nulli dubiumsit, si Sarraceni possent illa lapidum ornamenta tollere, dudumomnia essent sublata. Sed Deus pro aliquali nostra conso-latione et pro sua gloria loca illa custodit, et tamen in con-tcmlum venire permittit pro nostra culpa. In mea prima pere-grinatione tectum ecclesiae, quod gravissimum est, quiaplumbeum, minabatur ruinam supra chorum, et non alitersustentabatur, nisi trabibus longis a pavimento chori sursumporrectis, quibus innitebatur. Unde pro tunc optavi, quodDeus suscitaret rogem Joas, de quo habetur 4Rcg. 12., quodsacerdotes cogebat ad reparandum sarta tecta templi Domini,ct saepe magnam tristitiam habui, timens ecclesiae illiusirrecuperabilem ruinam. Si enim ruisset, numquam sublevata