in cohfcientia Dei nobis placati et in animi tranquil-litate, quam cum nemo per otium aut defuliam iedadtionibus probis confequitur, quis dubitet, inquit,ea ad falutetn neceffaria dicere ? Ultimum deniquefelicitatis caput eft in fpe futurae beatitudinis cirtaet durabili. Haec licet ob Chriftum nobis obveniatet fit munus gratuitum , tamen, inquit, negandumnon eft propter opera bona felicitati olim tribuendaemagnam acceflionetn promitti atque juxta modumoperum Deus praemia diftribuet. Unde et ipfe huicfuffragatur fententiae, opera bona ad falutem effeneceffaria.

De operum merito controverfiae, inquit Doe-derleiniusj inde maximam partem ortae funt, quodnon definirent theologi fignificationem vocabuli grae-ci fj.is^ou , quod alii mercedem, vulgata vero meri-tum vertit, et quod tefte Doederleinio a feriptoribusgraecis tum de mercede ufurpatur, quae debetur obpraeftita officia, verum etiam de quovis praemio, quodpoft fadta egregia tribuitur. Scriptorum quoque la-tinorum adfert teftimonia, quod mereri faepe fuma-tur pro accipere , impetrare , confequi. Demumait: „fi vanam diftinftionem operis ab irregenito etregenito patrati, ortam ex AuguJHni difciplina, etebfcuris de gratia hypothefibus, omittamus, poffetforfan formula admitti , bona opera mereri falutemex congruo , h. e. propter aequitatem divinam etconvenientiam; dein ex condigno afya fatftis prae-mia , i. e. ad modum aftionis ejusque praeftantian»decerni ac tribui: dummodo et caveatur error et fu-perbia hominis, qui juris opinione poftulet falutem,ut mercenarii folent peraftis operibus diurnis, etagnofeatur, deberi falutem inenarrabilem et aeternam

non