37

lefi».

M-a

1)118

ii;m

nues.

deni,

noi

futi

'SIB

(iis.

ter-

licii

jllli

li-

l-

ii-

jW

stili

nidi

ao

iste

iiii?)

$

fi-

&

A

cft, ut advcrfarii doftrinam ecclefiae catholicae in-volutam 1'cholafHcornm opinionibus, et non rarodefoedatam ant debite non cognofcerent , aut im-pugnarent fententias tanquani dogmata ecclefiae ca-tholicae, a quibus haec feni per abhorruit*

Peccarunt et ex altera parte Lutherani, quodlimites excederent disputationis aeftu abrepti , etquidquid de bonis operibus docerent catholici impro-bantes in alterum extremum delapfi fint, ita, ut fimonachi ex parte catholicorum opera ante memoratanimium extollerent, Lutheri affectae altera ex partenon folum eorum negarent neceffitatem, fed et reli-qua opera ad falutem adeo noxia effe afferere hauderubefcerent, Lut herus praeterea , ne adverfariiscedere cogeretur, potius abfurda quaeque defenderevoluifle videtur, quam ut ad eorum doctrinam redi-ret. Hac ratione, quae partim invidia, partimtheologorum vitio exortae funt lites , eas fuperbiaperpetuas confervavit ; donec infenfis in fe invicemanitpis ac praejudiciis occupati utriqsque partis pa-troni magis femper a fe invicem recederent, cumpotius facillime in eandem doftrinam convenir' po«tuiffet, fi catholici ecclefiae fuae dogmata a theolo-gorum fecrevifient fententiis, atque Lutheri affeclaea disputationis aeftu rediiffent.

Apparet ex haftenus allatis abhorrere potiflimumproteftanfes idea meriti bonorum operum tum injnflificatione , tum ad vitam aeternam obtinendam,quod ut excludatur , nec honos Chrifto debitus inopera noftra transferatur, fola fide nos juftificari do-cent. Eadem de catifa negant nos mereri vitamaeternam eamque ftrifto fenfu meritum appellari polfe,

ut