tutione in integrum coram fummis Imperii iudiciisvfuro nouis argumentis opus efle, aut certe antiquo-rum cum iisdem coniunftione, notum eft quam quodnotiffimum. Iam licet in cafu aliquo fpeciali, noua haecargumenta non ita quidem fortia efte queant-& ad remfacientia, vt quoad ipfam iudicati eflentiam reftitutionilocus concilietur, vtque eorum pondere obligatio iamtolli valeat & refcindi, quam folidis fuperftru&a argu-mentis reo iniunxit lententia : poteft tamen eiusmodi

limul exinde apparere facies rei, vt perfualiflimum liatiudici, fe certiilime moderaturum fuifle fententiae am-bitum, li rationem caufae, nunc demum cognitam, tunctemporis iam fciuiflet: poteft inprefentiarum ex nouiteradlatis caufae fundamentis, illaefo licet iure ipfo partis ad-uerfae manente, tamen in reliquis detegere fe aliqua fen-tentiae generatim latae durities, quam argumenta manife-ftiffima & citra limitem eam intelligi aut ad effeftum de-duci prohibentia temperare expofcunt. Poteft ex libel-lo reftitutionis ante oculos demum poni defe&us aliquiseorum, quae aut ad confequentiam iam ftatutorum aut

a 3 ad

haud eft ambiguum. Vid. P. SCHVLTZ in DilH de OmiJJis inSententia c, III, n. 164. 182. fqq. GE. wenek de SententiaComi, 19. 3 ). Generalis fententia quoad verba non eft dubia,fed clarum continet fenfum, modo petitionem principii non infe-rat. Ergo quoad punctum: an? tranfit in rem iudicatam, licetquoad punitum ■ quantum? non tranfeat, fed vlteriori fpecifica-tione & dedutlione opus habeat, funt verba 1, I, SCHOEPFERIde declarat, fentent, dubiae c, 2, n, if.