ad fecuritatem indemnitatemue parti queftae iure per-fefto debitam pertinent, & quae, ad vlterioris litis am-bages praefcindendas nouique procelTus incommoda eui-tanda, fupplementi ope iam denique adiicere confultumeft (4). In eiusmodi caulis Praxis hanc feruat regu-lam, vt Reftitutio petita non concedatur quidem,quia argumenta adlata iudicati ipfius refciffioni, faltimin. vniuerfum, imparia efle pro certo ponendum; fedtamen fententia praecedens, mente eius quafi alia fub-ftituta, per declarationis officio datae auxilium, mo-dum accipiat & iuftum aliquod temperamentum (5),Redlilfime vero, vt videtur. Addere enim ad cohiben-das lites, quae cum iure quaefito viftoris plane nonpugnant, e contrario autem parti vidlae iure perfe&odebentur; lupplere ac determinare ea, quae luculenter

de-

(4) pavlvs nfpondit, refcindere quidem fententiam fttam praeceden-tem Praetorem non pojfe: reliqua autem, quae ad confequentiamquidem ftatutorum pertinent, priori tamen fententiae defunt, cir-ca condemnandum reum vel abfoluendum , debere fupplere. L 42.de re iudic. Quod enim ftatim fubiicitur, fcilicct eodem die ,ad eam caufam pertinere non videtur, vbi demum ex vfuremedii contra lentendam, fupplementi patefit necelfitas. Vid.SODti de Mutatione fententiae th, 16.

( 5 ) Huc itaque vere non pertinet cafus fententiae declaratoriaein foro communi faepe obuius, vbi fententia prior, reme-dio interpofito reiedto, in genere quidem confirmatur: fedadditur declaratio reformatoria, jedocb mit diefer Erkjaerung&c. Et declarationis enim fignificatus hic alius eft Sc fen-tentia intelligitur remedio fulpenfa.