De Codice Hadriani I. 87

rit: quae ratio nos mouere, quae canfa nos im-pellere potell, vt ifla oir.nia ex quodam ignotoet imaginario potitis, quam ex Dionyfiano fonte,in Capitularia et concilia defluxilTe arbitremur,atque inani fic lar na nos decipi patiamur , fic nu-bem pro lunone, vt dicunt, amptedlamur? Quodfivero omnia monumenta temporum ollendunt,ecclelias Frarieicas hoc aeuo non nili CodicemDionysii in iplis rerum argumentis obfcru3-tiiffe, et porro certum ell, hunc Codicem, quoillae ecclefiae tunc temporis vtebantur, pro eo• habendum efiTc, quem Hadrianvs I. Caro-lo M. donauit: iatn nihil amplius prohibebit,quo minus eam fententiam, hoc fcilicet H a-driani donum in Codice Dionyfiano conflitif-fe, conltanter tueamur. Interim, illud cuiuis fa-cile largior, ex folis hifce annorum 789- et 8*6.Capitularibus, et AqvisGRANENSi anni 816*concilia, vtrum iatn eo tempore Patres in Syno-dis congregati fecundam et auctam huiusce Co-dicis editionem in manibus habuerint, an contravetere contenti fuerint, dirimi non poffe. Sedcaufae nihil fubefl, vt eapropter in foilicitudinemadducamur, partim, quod parum pro inflituti ra-tione referat, vtram fententiam aflenfn dignarivelis, partim, quod infra paulo ex HincmaroRhemenfi huic defedlui medebimur, eiusque te-fiimonio demonflrabitur, omnino in Dionysiiautio Codice Had riani donutn confiitiffe.

F 4 *

§.