74 De Codice Hadriani I.

autpofiea confilium mntauit. Vt hoe pofteriuscredamus, vetant hifioriae leges, quae quippenon permittunt, vt quicquam fine telle, fine in.diciis, fiatuamus temere; nec impedimentum velcaufa apparet, cur Carolvs a fuo propofitodeclinauerit. Si vero, quae mente conceperat,deinde executus eft, fatendum efi , effedum decaufa tefiari, isque Codex, qui ipfo rerum vfutefiante in Francicis ecclcfiis vnus pro lege valuit,ille cenlendus erit, quem Carolvs Romae ac.cepit. At infra (§. 14.) mefpero euitfhirutn, in-de a Carolo M. in Gallia Germaniaque nonalium Codicem innotuifie, non alium, praeter do-meflicos canones, nifi Dionysii Codicem, vfu

sncludendum

operi, ab Hadriano, vt dicunt, confedlo velminimum patrocinetur; fed ita caufa expedienda !efl, vt lis pro Dionysii colledfione omninodecidatur.

Augetur adhuc huius argumenti robur, fioculos in Hadria i^vm conuertimus, atquequid illum, modo nonum, vt fertur, canonumCodicem condidit, ad hunc laborem impulerit,quae ille in ea re confilia animo agitare debuerit,paulo exploratius exquirere ftudeamus. FuilTeillum non otiofum, neque vecordem hominem,fed negotiis occupatum, inque illis prudentem,

ctlt, hadtenus nihil lubelie caulae

quae 110110

§. l 3