De Codice Hadriani I. 59

ita fint, in ea, quae hadtenus animo infedit, fen-tentia adhuc fubil/iendum efle reor, nimirum adhuius vsque Synodi tempora Dionvfianum Codi-cem tum in Germania, tum in Gallia, nihil qttic-(jiiam valnifle, quin hisce nationibus ne quidemnotum fuifle /). Eundem vero deinceps proxi-

r

| monftrari poffet, otiofocuidam monacho banccei deberi rhapfudiam ,' fitanti videretur. Sed fuf-ficit, quod iam Dvpinivsin noua Bibliotheca Auth.i ■ Ecclcpaji. Tom, VI. pag.p4. hunc partum luppofi-titium efle, oftenderit exI eo, quod canone vndeci-) mortatuatur, Abbates et[ Abbatiflas ab Epifcopocorrigi debere, quem finon audierint, renj Impe-ratori indicandam efle ;cum tamen Bonifaciiaetate in Francia nullusi Imperator adfuerit. Ld qui-dem argumentum Hartz-hemivs ita euertere ftu-duit: Refpondent alii cri-tici, Pipinvm, cum ejfetDux Francorum, iam tumRegem, quin et Impera-torem vocitatum fuijje;atque in eo illi quodam’modo fuftragari videturcharta, quam ex antiquo

codice edidit Schannat,Tradit , Fuldenf Num, 6.pag. 4. et IVI abi ixo siide Carolo M, obftrua»tio de re diplom. Lib. II.cap. 26. Verum, nemi-nem fcio, qui vnquam vi-a«rit, in quodam autogra-pho PipfNVM, praelertimadhuc Ducem , nomineImperatoris vocatum fuif-fe, et quod Schannatin antiquo diplomatariavidit, recentem manumprodit. Ipfe potius loc,cit. inuptatum dicit mo-rem, quo Pieinvs Impe-rator dicitur. Sed in rediplomatica, quae contramorem fiunt, nec tempo-rum vel perfonarum ra-tionibus conueniunt, fu-fpeita haberi, vix quen-quam fugerit.

i) Id ipfum etiam col-ligitur ex epiftola circaannum 747. fcripta a Za»cha-