De Codice Hadriani /. 57

fis q) et relatione Willibaldi. Nam, vbi inillo Patres concilii antiquorum Patrum canonetdicuntur fufcepijfe, vbi Willibaldvs refert,*hac Synodo anni 742. apud Franciam et fynoda-les generalium conciliorum canones fuijje rece-ptos, nimirum Nicaenos, Conflantinopolitanos,Ephefinos et Chaicedonenles, nemo non intelli-git, hoc nono receptu neque Nicaenos, nequeConlUntinopolitanos etChalcedonenfes egere po-tuiiTe, fi verum eiTet, iam ante hanc SynodumDionyfiani Codicis audoritatem apud Francorumgentem inualuifle.

.7. Tandem, nec in hac ipla annt 742. Sy-nodo, nec etiam in Liptinenfi, quae illius ada etconfirmauit et longius profecuta ell, Dionysiireceptum fuifie corpus, fequentia argumenta.oftendunt. Nam primo nullibi ne mentio qui-dem alicuius Codicis occurritj deinde, cum Hphe*linum concilium nequidem iij®jpodice Diony-sii contineatur, cum eo recipimon potuit, et po-tius leorfim receptum elFe debet; tum canonesconciliorum Nicaeni, Confiantinopolitani etCbalcedonenfis alio, quamEphefini, modo fuifi.fe receptos non vdque apparet, quauiobrem cre-D den-

q) Imo et cum canone idemque in fiiam partem.primo SueiSonenfi; in hac regni proferre tentauir,enim Synodo Pipinvs in quo Carolomannvscum Clero Neuftriae ex- Cum Auftriae Clero praeii■emplum fratris fui per uerat.omnia fere imitatus eft,