De Codice Hadriani T. 39

flem, itaque fieri nihilominus potuifTe, vt, omni-bus poflhabitis teflimonus,. in manibus Gallorumverfatus fit et fuerit in vlii. Igitur, quamuis aliasa probationis onere liberare foleamus eos, quitantum quae fadi funt, negant, ne tamen caufacnimperfedam reliquiffe et quafi vadimonium de-feruiffe videar, non in aduerfum muffitabo, quiapotius tentabo, nuin alio forte et, vt dici folet,diredlo argumento hoc dubium folui poflit. Sup-peditabunt illud mihi ea, quae a S. Bonifacioin vniuerfum, praecipue vero circa annum 742.j in Germania et partfc Galliae gefla funt, et ita in! hoc argumento verfabor, vt, poflquam oflende-ro, hunc Germanorum Apoflolum nec primo *

miffionis fuae initio Dionysii Codicem fecumRoma attuliffe, ncc poflmodum inde accepiffe,vel in Germaniae quadam Galliaeue bibliothecai deprehendiffe, nec denique illum a B o nif aci o1 circa annum 742. apud Francos infrodudum et• ab his receptum fuifle, tunc porro colligerei queam, non effle credibile, quod Codex ille tri-ginta proximis annis, qui ab a, 742. vsqtie ad y

a, 774. deinceps effluxerunt, in Francicae gentisfamiliaritatem venerit et vfum.

§. Z.

Equidem, qui varias GrEgorii II. etIII. ad S. Bonifacivm literas, tum quoquevbsrius Zachariae Pontificis et Bonifa-

C 4 cii

1