38 T)t Codice Hadriani I.

vt nequitiem plerumque, qui canones indicentur,nutu prifci Galliae canones particulares, an Grae-ci quoque tum vniucrfales , tum particula,res; et, vbi femel iterumque de eo condat,vtrum colledtis in vnuin Codicem conciliis, anUngulorum feorfim canonibus; an vna Graeco,rurn canonum verfione, an vero diuerfis transla- jtionibus vfi fint, inde intelligi poffit, ac folum |frequentior Africanorum Conciliorum vfus vero-fimiliter fuifle videatur t).

§» 7 *

Sed dixerit fortaffis aliquis, hac ratione de eoquidem conflare, quod nullo idoneo teflimouioeuinci queat, Ecclefias Galliae vel et Germaniieante annum 774. Dionysii Codicem in vfu et pre-tio habuifle; a fi etiam contrarii non adeffe te-

ad annum vsque 774. ef-fluxit. Nam, in tcriptisauftorum, quae poft huncannum prodierunt, prae-fercim quae contra Grae-cos emilTa funt, nonnun-quam ad Codicem Dio-nysii refpici, omnino af-ferendum eft.

0 Ex his tamen, quae§. 9- de Synodo Germa-nica fub Karlomanno

flem,

anno 742. celebrata ad.ferentur , eonie&ura fub-nafei poteft, quae fpecienon deftituitur , huius'Karlomanni auftorita-!te in Synodo LiptinenfiDionysii Codicem fuiflereceptum. Sed fpero, me iinfra eas allaturum ratio-1nes, quae, iftam fufpicio-nem omni fundamento!caflam et inanem effe, Ieuincunt. |