De Codice Hadriani I. 5

habeam, non nouum et fingularem quendam,’vel ab ipfo Hadriano I. vel eius iuflii coni-pofitum canonum Codicem ab hoc Pontifice Ca-rolo M. dono fu i fle datum, fed prifcam illamDionysii Exigvi compilationem, nec pri-; mam quidem illam, quam foli Dionysio de-bemus, editionem, fed ab ignoto audlore non-nullis poftinodum acceflionibus locupletatam.

§. 2 .

Quae, quo recflius intclligantur, tneminiflaoportet, iflhanc Dionysii colle&ionem, fi eiusoriginem refpicimus, non vnam primitus fuifle,‘ fed duplicem, et primo quidem illum colledio-1 nem canonum et nonani Graecorum verfionemi euulgalfe, mox, aliquot annorum interuallo1 interpofito, etiatn Decretalium, quas inuenirapoterat, compofuiffe opus; hos vero diuerfos li-bros poftea in vnutn, fed bipartitum, coaluiflfe,eique commune Co dic is Dionysiani no-men impofitum fuilfe. Prima illius pars in fron-te habuit Canones, quos vocant, Apoflolorum;hos excipiebat Codex Canonum Ecclejiae vniuer-fae, conflans canonibus conciliorum Nicaeni, An-cyrani, Neocaefarienfis, Gangrenfis, Antiochen-fis, Laodicenfis, tribusque concilii Conflantino-politani primi e). Sequebantur porro conciliaA 3 Chal-

e) Hos canones, vtpri- de a Nicaeno primo Dio-icm obftruatum cft, in- ‘ wysiys confsquenter nu-merat,