320 SINGVLARIS etC. - VESTIGIA.

dem cum ipfis feruore, eadem pietate aiSmati, tamquam digni tantorum virorumdifcipuli- paternum quafi aduerfus impia Pon-tificis dogmata odium, velut haereditate reli-ctum, non prius quam animum deponere-mus! Gliscit proh dolor! ladusque diffemi-uaiur infelix illud lolium . fteriiesque domi-nantur auenae; atque quum violentia, quumfcripta. quum methodi nil valeant amplius,omnem blanditiarum apparatum aduerfariiexcutiunt vt quasdam auribus animisquenoftris infidias faciendo, nos incautiores ir-retiant, irretitosque in aeternam perniciemdeturbent, Deum perpetuis fatigemus pre-cibus vt. quam huc vfque nobis vindicauit,ipfum ex praeceptis fuis colendi, libertatembenigne conferuet; vt fideles in meffem fuamoperarios mittat; vt eos, quibus triflior offli-ia nox eft, verbi fili lumine recreet; vt fra-tribus denique noftris, qui fub Pontificis ty-rannide ingemifcunt, clementia fua aliquodalleuamentum afferat. Veniet, veniet aliquan-do dies, in quo, quantum de conferuanda Deigloria, quantum de noftro noftrorumque fa-lute, quantum de confecrandis Deo animisiolliciti fuerimus, iuftiflima a nobis exigeturTatio! Id igitur agamus, idmeditemur, vt fu-iceptis virtutibus et huius vitae laboribus pa-tienter exaftis, Deum noftrum, non feueriffi-inum iudicetn, fed patrem indulgentiffimumexperiamur. Sic breuem vigilantiam aeternarequies, lic vitam bene addam excipiet exo-ptatiflimus Finis. Ift-