IN PACE RELIGIONIS VESTIGIA. 319

§ XXXIII.

Habui haec, quae de lingularis proui-dentiae diuinaein pace religionis nobis com-paranda velhgus dicerem ; quibus Ii, quodoptabam, effecerim, erit, cur me ferip-fifie non poenitear; lin fini mihi propofitominus futteciffe videar, exculabit me pie-tas, quum quomodocunque dicere, quamtanti beneficii excellentiam tacere, aequiusexculatiusque videretur. Ea enim nobis fe-licitas contigit, vt fimus ex eorum fangui-ne procreati eorumue difcipuli, qui diuinasemendatae religionis noftrae do&rinas, fum-ma animi confiantia, defenderunt, qui bo-na, qui voluptates, qui dignitatem, quiipfam vitam pro Deo deuouerunt, qui fen-tentiarum fuarum veritatem, nifi fanguine,calamitatibus tamen confirmarunt. Totferipta, quae omnium manibus teruntur,tot praeclara fadta, quibus referti hifloria-rum annales funt, tot alia monumenta, qui-bus pietarem fuam declararunt, magnodocumento funt, ipfos non populari fer-uore traditum fibi Palladium vindicaffe.Vita erepti funt, er ex hac rerum huma-narum miferia ad caeleftes illas fedes euo-larunt, quo omnes , qui religionem con-feruauerint, adiuuerint, auxerint, reuer-tuntur; fed viuet ipforum fempiterna me-moria, et, quemadmodum animus, fic pie-tatis monumenta trifte mortalitatis fatum cer-tiilime effugient. Vrinam nec focordia no-ftra ipforum cineres violaret! Vtinam eo-dem