r IN TACE RELIGIONIS VESTIGIA. 293

ftinaret. Egregium vero reditus principisaugendi medium, quo mox faflum iri ani-maduertebant, vt bona facra formam ciui-lium induerent. Aeternam vero religionispacem Lutheranis concedere, idem erat,ac omnem tpem omnemque occationemreparandae olim Romanam inter et Prote-flantium Eccletiam pacis praeuertere ; nulloenim modo fperandum er*t, eos cum Pon-tifice redituros etfe in gratiam, qui, vt abeius iugo liberarentur, omnes animi inge-niique vires impenderant. Nouimus deni-que , Romanae Ecclefiae homines opinio-■ ; num fuarum ttudiofitlimos efle toiere; no-^ uimus, quanto odio omnes a (ocietare tuaalienos protequantur. Ecquem crederesr . tam focordem fuitfe et religionis tuae im*i memorem, vt tanta haereticis largiretur\' commoda, qui vix aqua igneque digni ha-f bebantur?

; $. xxv.

Qu amuis autem de ditTenfionibus hisce, amice componendis fere inter litigantes con-ii veniffet, omnesque remotae propemodum; eifent diuina gratia difficultates, vnica ta-men controuerfia effecit, vt parum abeflet,quin, quae haftenus in magnam Luthera-norum vtilitatem fancita erant, in mediocurfu penitus disrumperentur. Orta haeceft de referuato , vt aiunt, Ecclejiaftico ve-hementiffima fane concertatio, Quum enim