JN TACE KELIGIONIS VFSTIGIA 225

niaque, quae ad Dei cultum pertinebant,ex mente fiia inftruendi perfeda libertate,iisdemque iuribus communiter cum aduer-fariis vterentur; ita quidem . vt neque eo*rum religionem, qui Pontificis disciplinamprobabant, vllo modo turbarent, nequeab illis quid fibi metuendum effe arbitraren-tur. Neque vero id folum, fed relinque-batur etiam vniuscuiusque arbitrio, vt exea religione, quam huc vfque confefluserat, ad alteram impune, fi placeret, trans-ire poflet, ea tamen lege, vt, fi quis excoetu Pontificiorum, facro ordiniadfcriptus,ad Lutheranorum focietatem fe conferret,ea, hac ipfa feceffione, bona, quae hade-nus muneris beneficio pofTederat, vetuftio-ri Ecclefiae reftitueret; ( quam PandionemReferuati Ecclefeajiici nomine infignire fole-mus i Muniebantur haec omnia mutua foe-deris conferuandi promisfione, et omnes,qui, quacunque ratione, audoritati huiusconftitutionis detraduri effent, hoftes totiusImperii declarabantur *). §. VII,

*) Ipfura huius pacis infirumentum qui con-ferre voluerit, adeat citatos Cupra (not. 21.)Scriptores, in fpecie i.ehmannvm lit». I.cap. XXXIV. et Cl. kappivm p 212. feqq.Eius quoque argumentum quinque tabulisdiftinctum exhibet ioannes godofredvsde meiern in diffufo ifto Cplendidisfimoqueopere, cui nomen: Actorum pacis T,Veftpha-licae publicorum dedit, in cuius Tomo I. poftpraefationem inueniuntur,

P, III P