224 SINGVLAR1S PROVIDENTIAE DIVINAE

patres Tridentini Concilii, poftquam infe-riorem Germaniae partem armis mavritiiperlonantem audiuerant, concilio, bonacum Pontificis verna, foluto , fuga falutempetiifient, nec adeo Concilium, ad quodremitti Proteftantes poterant, fiiperefiet.Cui argumento non exiguum pondus ad-didit ea, quae avgvsto, Saxoniae Septem-uiro, cum christiano Daniae rege, obdudtam eius filiam, interceflerat, neceffitas,quem ferdinandvs, fide pace religionisdiligenter laboraret, amicum fibi deuindfis-limum, fin minus, foriilfimum inimicum !praeiagiebat. Quare, audtorirate caroliImperatoris, qui abfens in Belgio degebat, jmunitus , edidtum de habendis Augultae A.MDLV. comitiis promulgauit, fimulque, vtomnes diffidentium principes, ipfi ie, ra-tionum felicius fubducendarum gratia. Ii-fierent, amice hortatus eft. In iplis verohis comitiis, quorum hiftoriam infra paul-lo diligentius enarrabimus poft varias al-tercationes feliciter compofitas, ii, qui po-teftati Pontificis Romani £e huc vfqu? fiib-duxerant, Auguftanae Confeffioni addidti,exoptatiffimam illam , diu fed fruftra quae-fitam de iugo curiae Romanae libertatempublice tandem aliquando impetrarunt. Inillud fcilicet vtraque litigantium pars con-fentiebat, vt, quam huc vsque Euangeliciftrenue defenderant, de facris ientiendi,dodtores atque miniftros conftituendi, om-