Wie die Menschen das Andenken des sek. Albertus feierten. 273
Janus Vitalis*) stimmt in dieses Lob mit den Worten ein:
Hatura In>s violas, ratio baee tilii lilia passim^cl tumulum spargunt, Deutone Nagns, luum:kurpureis Quorum tridulos avollis al> liortis;kt puleris violis lilia mista seris;
^Vviaquo adstrusa pansis penetralia causa:
Vere igitur Nagni nomine clignus eras.
Ferdinand Palamins fügt bei:
Magna parens altrixque Virüm Oermania, alumniIneeclis morito laucle superba tui.blaturae ao rerum vires, eausasque latenlesIloe nemo nodis soetius explieuit.
Magnus od egregias loeeuncli pectoris artesOietus es: at Olrristi nunc ops masor eris.
Antonius Flaminins singt also:
t^ui socuit rerum Albertus eognoseere eausas,
Hon rerum oblitus sam ^aeet in tumulo:
8eä eoelo meliore sui eum parte reeeptus,blunc gaudet melius cliseere, quam äneuit.
Auch Johannes Latomus singt:
Quantum erat, boe quonäam oognomen Magne tulisse,tzuum solicls cloelus nullus in orbs loret?ksto: veluslatis kaetum lauäatquo probatquekt libi posteritas saneil Iradetque ratum.
Unser Heinrich Bebel hat gleichfalls den Lobsängcrn des Al-bertus sich angereiht mit den Versen:
Oeäite, klrilosopbi, quos Oraeeia iaetal alumnos,kxtulit et si quos Itala terra suos.
(juos lange Albertus vielt tam nomine elaro,
Oloria 8uevorum keulonieique soli
kar äeeus ingenii: nee las sperare nepotes:
Hie novit, quiäquiä tota 8oplria äoeet.
Hieronymus Treutler schildert besonders das Wunder derErscheinung eines solchen Lichts in der vermeintlichen Finsterniß desMittelalters:
Nagnus eras, quamquam te barbara 8aeela tulerunt:
Lttamen ingcnio clivite magnus eras.
Oelsa nee est varias kamam quaesisse per artes:kluribus Iroc vitii quauäo eueulla parit!
1) Diese Citate nach Bianca a. a. O-
2) Epigraminatographie vvn Freih. v. Hübsch. 2 Lhl. S. 21. und NeusnerIcon. kcl. basil. tom. 2 bei Bianca S. 37.