?o

WILHELMINA VAN PRUISEN.

„er eene prinses van Oranje, die de goede zeden hoog„hield en die een sieraad, eene eer, een roem van hare„sekse was." Inderdaad wist Wiihelmina, hoe jong en oner-varen ook, van den beginne den goeden toon te handhavenaan het stadhouderlijk hof, waar zij met haren vorstelijkenzin en opgewekten geest kleur en gloed wist te geven aande schitterende feesten en het vorstelijk onthaal deed wed-ijveren met dat van andere hoven. In hare salons, in hetStadhouderlijk Kwartier op het Binnenhof, die geheel metwit satijn behangen waren en versierd met eenen rijkenovervloed van prachtige schilderstukken, van gebloemdeSèvres-vazen en kostbaar porselein, weldra ook door fraaie,eigenhandig door haar geborduurde meubels, vereenigdezij tal van aanzienlijke vreemdelingen en vermaarde kunste-naars om zich. Door hare vriendelijke hulpvaardigheid wistzij menigeen aan zich te verplichten, zooals de moeder vanGijsbert Karei van Hogendorp, aan wie zij de zorg voorhaar groot gezin verlichtte, door twee der zonen het stu-deeren aan de koninklijke cadettenschool te Berlijn mogelijkte maken; ook leerde zij reeds spoedig na hare aankomst hierte lande vloeiend Hollandsch spreken en schrijven; maar tochin de eerste jaren van haar huwelijk gingen noch hare belang-stelling noch haar invloed verder dan haren eigenlijken hofkring.

Waarschijnlijk is het de moederzorg voor hare kinderengeweest, waardoor Wiihelmina van Pruisen is gerijpt totde fiere, krachtige, hooggestemde, edele vorstinnehguur,wier optreden het Huis van Oranje ook in zijnen onder-gang nog eenen schitterenden luister heeft verleend. Van