EN MARIA VAN HANNOVER.

59

Toch zoude zij uit die ruste nog eenmaal tot handelenworden geroepen. In het jaar 1759 stierf Anna van Hannoveren moest de oude prinses-douairière van Oranje opnieuwals gouvernante van Friesland optreden, thans in naam vanharen minderjarigen kleinzoon. Zij was nu ruim zeventigjaren oud, sedert langen tijd lijdende en zwak van gezond-heid; maar de taak haar opgelegd scheen haar met nieuweveerkracht te bezielen; en dat zij het andermaal in haargestelde vertrouwen niet heeft beschaamd, dat hebben deStaten van Friesland wel betuigd, toen zij bij haar over-lijden haar prezen: „als een allergezegendst middel in Gods„hand om de welvaart der Provincie te bevorderen op zoo„minzame en vriendelijke wijs, dat zij aller liefde en hoog-achting, vóór lange jaren verkregen, tot den einde toe„volkomen behield."

In drukke, geregelde briefwisseling trad zij nu met denhertog van Brunswijk, wien Anna van Hannover op haarsterfbed de voogdij over den tienjarigen Willem V en overde zestienjarige prinses Carolina had opgedragen. Krachtigsteunde de oude vorstin dezen met haren invloed in Fries-land bij zijn pogen om het verzet der Staten-Generaaltegen het voorgenomen huwelijk van hare kleindochter tebreken. Het huwelijk werd ook eindelijk in Maart 1760voltrokken en innig verblijdde Maria Louise zich, toen zijdoor de geboorte van prinses Carolina's eerste kind over-grootmoeder werd. Herhaaldelijk reisde zij thans nog naarhet Loo, naar Soestdijk, naar den Haag zelfs, om harenkleinzoon te ontmoeten en getuige te zijn, gelijk zij schreef,