58

MARIA LOUISE VAN HESSEN-KASSEL

In October 1751 bracht Maria Louise nog eens een be-zoek aan haren zoon op het Loo. Met innige voldoeningzag zij hem in den kring der zijnen, waar hij, rijk en ge-lukkig in het bezit van den vurig begeerden zoon, deverdrietelijkheden van het moeielijke staatsbestuur in moeie-lijke tijden, met onwillige regenten, voor een pooze vergat.Zijne gezondheid echter was toen reeds verre van goed.Zijne moeder schreef dit toe aan te drukke werkzaamheden.„Spaar u zelf, doe niet te veel," is de vermaning, diebijkans tot refrein wordt in hare brieven en die zij ookwel mondeling zal hebben geuit. Toch verliet zij hemzonder bepaalde zorg voor de toekomst; maar weinigmaanden later ontving zij het bericht, dat haar zoon naeene kortstondige krankheid was bezweken, dat haar „eenige„troost" haar ontvallen was. „Ik ben tegenwoordig geweest,"verklaarde later haar lijkredenaar, „als elk vreesde, dat deze„boodschap haar te zwaar zoude aandoen. De vorstin was„diep getroffen; maar geen onlijdzaam woord kwam uit„haren mond; zij zweeg Gode en was gebogen onder„Zijne hand."

Stil en rustig leefde Maria Louise nu verder voort inweemoedig herdenken harer dierbare dooden en in smar-telijk treuren om den ongeneeslijken toestand harer onge-lukkige dochter. Met het klimmen der jaren was het zeereenzaam om haar geworden. In godsdienstige overpeinzingbracht zij hare dagen door, en de openbare godsdienst-oefening des Zondags was iedere week de groote gebeur-tenis aan het kleine hof.