56

MARIA LOUISE VAN HESSEN-KASSEL

een schrijven richtten aan die van Holiand, Zeeland enFriesland, „om door onderlinge toegefelijkheid voor de„frontieren van den Staat, het belang des handels, voor de„bescherming niet van sommige alleen, doch van alle inge-zetenen in den lande te zorgen." Maar de voldoeningkwam te laat. Reeds weinige weken daarna den 12^" Ja-nuari 1759 was Anna van Hannover, prinses-douairièrevan Oranje, ontslapen.

IV

In Friesland leefde intusschen nog altijd de oude prinses-douairière van Oranje, Maria Louise van Hessen-Kassel,welke na de verheffing van Willem IV het StadhouderlijkHof niet naar 's Gravenhage was gevolgd. Onuitsprekelijkhad zij zich in de benoeming van haren zoon verheugd, alhad zij zich reeds dadelijk niet ontveinsd, dat zijne winsteen verlies was voor haar. Slechts bij uitzondering zoudehaar zoon nu voortaan te Leeuwarden vertoeven: en zijwas een leven van afzondering en rust te zeer gewoon ge-raakt, dan dat zij zich opgewekt kon gevoelen tot een lang-durig en herhaald bezoek aan de residentie. Onder hetsmartelijk gevoel der scheiding schreef zij haren zoon aanden avond na zijne afreis: „Ik ben nog diep geschokt door„uw vertrek; maar de hooge glorie uwer roeping is vol-doende om mij te doen berusten." Een groote troost washet, dat Willem ook op eenen afstand een trouwe zoonbleef. Zijne talrijke brieven aan haar geven er getuigenis