EN ANNA VAN HANNOVER.

45

wat zijne tegenstanders van hem vreesden, zijne aan-hangers van hem verwachtten.

Aller berekeningen en verwachtingen echter faalden.Willem IV was plichtgetrouw, vol toewijding, rijk aankennis, maar hij miste aiie ruimte van blik, alie breedheidvan overzicht; de enkele feiten hieiden hem bezig, nietde geestesstroomingen, waarvan zij de openbaring waren;het karakter der volksbeweging, die hem omhoog had ge-voerd, begreep hij niet De regenten meende hij tekunnen imponeeren door praai en vorsteiijken iuister, hetvolk tevreden te kunnen steHen door vriéndelijke woordenen door een streven naar populariteit. Maar aan de grievender natie gaf hij geene voldoening; hij zorgde er niet voorder burgerij aandeel te geven aan het bestuur, de machtder plaatselijke familie-regeeringen te breken. Vóór allestrachtte hij naar zachtmoedigheid, naar het vermijden vanden schijn zelfs van wat naar eene persoonlijke wraak-neming zweemen kon. Dientengevolge maakte hij denindruk, alsof hem juist aan den bijval der oligarchie allesgelegen was, alsof hij de gunst zijner vijanden najaagde.Hij won die niet; integendeel, hij won slechts hunne min-achting en sterkte hen in de overtuiging, dat het stad-houderschap volkomen overbodig was. Met den vrede vanAken was de vrees voor eenen inval der Franschen, diede aanleiding tot 's prinsen verheffing was geweest, voorbijen naarmate het oorlogsgevaar week, stak ook de anti-

') Theod. Jorissen. Historische Bladen. De Republiek in deeerste helft der achttiende eeuw.