32

MARIA LOUISE VAN HESSEN-KASSEL

het eenige midde! tot behoud van de eenheid der Repu-bliek, van den Unieband der Zeven gewesten, die zichmeer en meer begonnen op te lossen en te verbrokkelenin kleine, onderling onafhankelijke republiekjes, even talrijkals de steden des lands. Doch slechts fluisterend en inkleinen kring gewaagde men hiervan. Want nog heerschtede regenten-aristocratie oppermachtig, willekeurig, doorniets beperkt, zich veilig en sterk gevoelend achter hetbolwerk, dat het eigenbelang der duizenden regenten inden lande om haar optrok. Alleen door de benoeming vaneenen stadhouder scheen deze stand van zaken, zoo wel-behagelijk voor deze heerschers, ieder onafhankelijkmeester op zijn gebied, te kunnen worden verstoord.Natuurlijk was het dus, dat, minder nog om ouden wrokdan wel uit eigenbelang, vooral in Holland een volslagenaf keer van het stadhouderschap steeds levendig bleef.Voor geene vernedering van het Huis van Oranje, voorgeene verkorting zijner rechten deinsde men dan ookterug. Maria Louise had het ondervonden tijdens hetregentschap van haren zoon. Maar de anti-stadhouderlijkepartij in Holland en Zeeland was, zoolang er een Huisvan Oranje bestond, niet gerust. Want dat de onderwer-ping der Oranje-partij slechts schijn was, dat de gehecht-heid der burgerij aan den schoonen ouden naam slechtssluimerde en bij de eerste aanleiding weder kon op-vlammen, dat was wel gebleken toen de jonge Frieschestadhouder in 1729 voor het eerst een bezoek bracht aanden Haag en daar zijnen intrek nam op het Huis ten Bosch.