ALBERTINA AGNES VAN ORANJE-NASSAU

r'"

drukkende schaduw, en daarbij voegde zich de onrust voorden naderenden buiteniandschen vijand.

Het was in het tweede jaar van Aibertina's regentschap,in 1665, dat Engeland en Munster gezamenlijk den oorlogverklaarden aan onze Republiek. Zegevierend bekampteonze vloot de Engeische en ging die tot in hare eigenehavens bestoken; maar niet minder zegevierend drong deoorlogszuchtige bisschop van Munster over de Oostelijkegrens het land binnen. De schandelijke verwaarloozing vanhet landleger onder het stadhouderloos bestuur, dat onderHollands suprematie vooral op de uitbreiding en het onder-houd onzer prachtige vloot bedacht was geweest, werdthans openbaar. Joan Maurits van Nassau-Siegen (een klein-zoon van Jan van Nassau), wien door de Staten het opper-bevel over dezen veldtocht was opgedragen, spande allekrachten in, doch kon door den ellendigen toestand vanhet leger den snellen voortgang der plunderende en brand-schattende Munstersche troepen niet stuiten. Zelfs het sterkeGroningen werd door hen met beleg bedreigd. Met harenzoon haastte Albertina Agnes zich nu naar de benauwdeveste, om daar den moed der inwoners aan te wakkerenen zelve toe te zien, dat ter verdediging niets werd verzuimd.

Door toedoen van Frankrijk, toen nog de bondgenootvan Johan de Witt, werd de bisschop van Munster gedwongentot den vrede van Kleef. Maar lang duurde de rust niet.Zes jaar later, in 1672, rukte opnieuw de vijand de Repu-bliek binnen. Van bondgenoot was Frankrijk onze tegen-stander geworden, en terwijl Lodewijk XIV de Betuwe