212

MARIA VAN ENGELAND.

Intusschen werd door den laatste niets onbeproefd gelatenom zijne oudste dochter, de erfgename zijner kroon, buitenharen echtgenoot om, te brengen tot het geioof, dat naarzijne werkelijke overtuiging het alleen ware, het alleenzaligmakende was, en waartoe ook indertijd hare eigenemoeder (Anna Hyde) zich had bekeerd. Veel ware boven-dien reeds voor hem gewonnen, wanneer Maria bewogenkon worden, zoo al niet om haars vaders handelingen teprijzen, dan toch om er zich bij neder te leggen. Zijnekatholieke raadslieden hadden hem reeds herhaaldelijk ge-wezen op de wenschelijkheid om de bekeering zijner beidekettersche dochters ter hand te nemen en de koning hadgeantwoord: „God zal die zaak bezorgen, laat de zorg„voor de bekeering mijner dochters aan mij over." Wel kanhij bezwaarlijk hebben verwacht, dat hij er in zoude slagenzijne kinderen roomsch te doen worden, vooral Maria, dienu reeds tien jaren van hem gescheiden was en al dien tijdhad geleefd onder een volk even protestantsch gezindals het Engelsche; maar zij zouden er toe gebrachtkunnen worden — en dit ware reeds veel, te erkennen,dat voor de katholieke Kerk even krachtige argumentenspraken als voor de protestantsche; dat de gelijk-stelling der secten, zooals hij die in Engeland voorgafte willen doorvoeren, door intrekking der verschillendeTest-acten, eene daad van redelijkheid en billijkheid was.Inderdaad gelukte het Jacobus door tusschenkomst vanzijnen gezant de prinses, die niet ongaarne theologiseerde,over het verschil tusschen Protestantisme en Katholicisme